Brr en Zzzz

Ik had al lang in bed willen en moeten liggen, maar zit nog fier rechtop- terwijl mijn moeder tot mij spreekt. Ze hoorde op de radio dat het ernstig koud zal worden in ons Zuiderlandje en vreesde dat ik onderweg naar mijn tentamen toch minstens dood zal vriezen. Alle reden om dochterlief even te bellen, haar zorg te delen (slaapt zij in ieder geval wel rustig) en mij toch vooral duidelijk te maken dat ' wanneer het te koud is, ik toch vooral thuis moet blijven'.

' Dag, u spreekt met babbel. Sorry u dit te moeten melden, maar ik ben helaas niet in staat om vandaag mijn tentamen af te komen leggen. Mijn moeder vindt het niet verantwoord om met dit gure weer over de drempel te treden. En braaf als ik ben, volg ik haar raad op. Is er wellicht een mogelijkheid op een warmer tijdstip bij u langs te komen om het tentamen Europese Cultuurgeschiedenis af te leggen?'

Ok, Zo ging het dus niet. Ik meldde mijn moeder dat ik zelf ook nog wel wat gezond verstand bezit- somewhere in this crazy brain of mine-, ik heus wel goed op mijzelf let en wanneer het te stervensfris is, ik ook heus wel 3 keer na zal denken voordat ik richting Amsterdam kluun.

Enigzins gerustgesteld beindigde ze het gesprek. Ik was ondertussen alles behalve rustig; hoe koud zal het wel niet zijn wanneer ik mijn ogen weer zal openen? Wat moest ik aantrekken, snowboots, een legging, zes paar sokken en een bontmuts op mijn koppie?
Al bij al viel de (heen-)reis dik mee; er stond amper wind, de zon scheen. Mijn trein had ietwat vertraging, waardoor ik niet lang hoefde te wachten tijdens mijn overstap.. Ik was prima op tijd aanwezig bij het AMC, waar de tentamenzalen van de UvA gesitueerd zijn.

' Gelukkig nieuwjaar!' werd afgewisseld met een hoop gestress; ' Weet jij van al die belangrijke auteurs welke werken zij schreven?' Of ' wat is het belangrijkste dat we moeten weten?' Oef...Komop mensen, tijd om te beginnen...
Van 15.00 tot 17.00 heb ik ' geploeterd' ; ergens wilde ik dat ik niet zoveel-goed geleerd had. Het duizelde mij; alles voelde ' onaf' en ' onvolledig', omdat ik overal wel meer over te vertellen had..Maar de tijd tekort schoot. Hier en daar husselde ik wat ' grote namen' door elkaar geloof ik, bah.. Too much! Als een van de laatsten verliet ik de zaal, kramp in mijn hand, alleszins gerustgesteld- voornamelijk afgepeigerd.

Het is vast wel redelijk gegaan en ik vond het vak erg leuk, wat voor mij momenteel het zwaarste weegt. De rest is natuurlijk mooi meegenomen en ook niet geheel onbelangrijk. Ik kan nu verder ingaan op de terugreis, dat ik toch nog bijna vastvroor op station Amsterdam Holendrecht- waar treinen zowaar een half uur later verschijnen dan verwacht, zonder omroep of aankondiging op een of ander scherm of bord, dat ik gek werd van de 88 keer dat ik hoorde ' Dit is de trein naar Gein' ( Niet gein- of grappig!)...

Ik houd het echter even hierbij. Hallo huis, hallo warme kachel, hallo volgende verplichtingen, maar vooral..dag tentamen..doe jij je best de docenten te bekoren? It's out of my hands now!