´Meisje? Joehoe, meisje, ben je er nog?´ Excusez-moi voor de lange radio-stilte. De wind stak zijn kop op, het stormde, in mijn bovenkamer. Ik waaide van fysio naar theater, van Amsterdam naar Breda en even hard weer terug. Via Hilversum, of juist Rotterdam en Dordrecht. Vertraging op vertraging, omleiding na omleiding. Een opdracht hier, college daar. Een lakse en totaal níet meewerkende groepsgenoot, een voor te bereiden presentatie over het theaterlandschap in Duitsland tussen 1933 en 1938.. Awel, ik voelde mij als een blaadje dat van hier naar daar fladderde en vergat dat ik hier zelf ook nog niets over te zeggen heb.
Inmiddels is de sneeuw gesmolten en de wind weer wat gaan liggen, wellicht heb ik de deur gewoon wat beter dichtgetrokken? Ik heb de presentatie vanmiddag in ieder geval overleefd- al was ik door de fijne NS wederom te laat. (Ik vertrok warempel om half 1 en nóg lukt het om pas om kwart over drie binnen te stormen, schaamrood op mijn kaken.) Nu dien ik ´enkel´ nog een artikel in te leveren over hetgeen ik vandaag aan mijn groepsgenoten en docente gepresenteerd heb en dan is mijn eerste vak als universair studente finito! Basta, klaar ermee :)
Vrijdag mag ik weer naar de fysio-therapeut, welke afgelopen week mijn rug als boksbal zag en hier met volle kracht op los ging. (Huwelijksproblematiek?) Even flink doorbijten, maar ook daar kwam ik al ademend weer uit tevoorschijn. ´s Avonds genoot ik van Woyzeck door het Ro theater, zaterdag zat ik te smullen van Cabaret de musical. Eindelijk weer eens een musical die werkt, loopt- in elkaar zit zoals men mag verwachten. Ja, jummy!
Deze week brengt verder nog Kamp Holland door Orkater- muziektheater over onze ´jongens en meiden in Afghanistan´, (érg benieuwd naar!) en Raaf door ´De vogelfabriek´, met Eggie, Sanne Vogel en Tygo. Ik kan niet wachten. Eerst maar eens ´a good night sleep´, voelt alsof ik deze al in geen tijden gehad heb. Altijd MOET er nog wat.. nu mag ik weer even. Morgen maar eens flink mijn huisje poetsen, nogmaals de nieuwe cd van Dido beluisteren. Of nog en nog en nog eens. (Ja, she´s back and well, it feels/sounds like she was never truelly gone!) Wie weet duik ik in een boek, maak ik mijn artikel af, zing ik een liedje of schrijf ik een boek.
Tijd voor de wol, eronder, en dat dan gecombineerd. Zzzz...
Q: Word ik gelezen? En zoja, door wie? Kom uit die coulissen, maak u eens kenbaar!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik lees -weet alleen nooit wat te reageren- and you know me..... from twitter :-)
(rrianne)
Een reactie posten